امروز دوستی تماس گرفت و از بابت مسائل مختلف ناراحت بودیکیش این بود که توی رابطه ای که داشته هایمنش برداشته شدهو الان بجز درد بدهکاری و رابطه ناخوبی که داره مشکلش همینهاینکه سالها این رو حفظ کرده والان توی ۴۱ سالگی دیگه نیستمن نمیدونم این قضیه چقدر هنوز تو جامعه مهمهاگر اومدی این رو خوندی بهعنوان یک خانم یا آقا مجرد یا متاهل تو هر رده سنی که هستی خوشحال میشم نظر واقعیت رو در مورد این قضیه بگی

شاید هیچ وقتی مثل الان درد و رنج زن بودن رو متوجه نشده بودمبخصوص توی جوامعی مثل اینجا که درگیر عرف و مذهب هستندالخصوص برای بچه های متولد دهه پنجاه و شصت.بخاطر دختر بود خیلی زود از کودکی کردن منع بشیشروع نوجونیت همراه با درد و شرم از پریودی باشهشرم و خجالتی که یک دختر اون دوران متحمل شده رو یک مرد متوجه نمیشهاینکه مجبور باشی درد و ضعف رو از پدر و برادرت پنهان کنیدردسر تعویض پد داشته باشیو حتی توی مدرسه مجبور باشی با وجود پریودی توی صف بایستی و نماز جماعت بخونی!شرمی که بهت القا شده شرم برای طبیعی بودن!جوانیت رو با سرکوب میل جنسی که یکی از طبیعی ترین امیال بشره سپری کنی در حالی که نرینه هم سنت دره نریده نگذاشتهاولین رابطه ات همراه حس غذای وجدان و درد و ترد شدن و ترس از آینده باشه چون ملاک ارزشمندیت اول تفکر و رفتارت و توانمندیت نیست بلکه بودن یا نبودن یک غشاو در نهایت نه ماه حمل یک فرزند سالهای شیردهی همه با توهو در آخر حقوقی بسیار پایین تر از جنس مرد توی زندگی داریخیلی بیرحمانه و دردناکه دوست داشتم بهتر و بیشتر بنویسم همراه مثالهایی که دیدم و شنیدم اما چه فایده!